ŞİİR

Dümdüz söylenemeyeni,
Eğri-büğrü söylemektir şiirler.
Yada dümdüz söyleyeyim;
Kaçmaktır, kovmaktır,
Kaçırmaktır, kovalamaktır.
Oynamaktır, ağlamaktır,
Sonra dönüp geri,
Pişman olmak.
Riyadır şiirler,
Riyakarlıktır.
Adını koymaktır birilerinin;
Ad bulamamaktır.
Geceleri sabaha dek kıvranmaktır.
Haykırıştır şiirler,
Bazen karanlık bir boşluğa.
Serzeniştir, sitemdir, ricadır.
Yalvarmadır sevgiliye,
Bazen aydınlıktır,
Pırıl pırıl bir sema.
Bazen bir depremdir,
Tufandır, talandır, yalandır.
Yalancıdır şiirler.
Bazen doğan bir güneş,
Görünmeyen ay bazen.
Bazen bitmeyen gün.
Tükenmeyen bir saat.
Bazense asırlık bir yıl,
Bazen de saniyelik asır.
Vakitsiz misafirdir,
Ama olsun iyidir,
Şiirdir ne yapsa yeridir.

Bir gariptir şiirler,
Bazen ağlatır insanı,
Bazen kırar güldürmekten.
Bazen de yıkar diz üstü,
Gece gündüz düşünmekten.
Merhametlidir bazen,
Bazen de çok insafsız,
Acımasızdır şiirler,
Çok vicdansız,hilafsız...
Çıkar yaydan çıkmışça,
Çıkar dönmez ok gibi,
Ne hançer, ne süngü,
Ne kama, ne kılıç,
Yaralamaz kalpleri,
Yıkmak için insanı
Bir mısrası çok gibi...

Şiir yıkmaktır, yakmaktır...
Nehir olup akmaktır,
Hayat vermektir duygulara,
Geri dönüp bakmaktır.
Şiir deryadır hem de,
Ummandır, engin ufuklarlı.
Yaşamaktır,
Ölmektir, öldürmektir.
Anlamaktır, anlatmaktır,
Anlamamaktır bir türlü,
Hem kördür, hem duyarlı.
Ovadır, çöldür, ormandır,
Yemyeşil vadi, sıradağdır.
Zirvedir tepesi karlı,

Şiir uçtur, uçtadır, uçandır.
Tam ortadadır bazen,
Bazen de çok geride.
Sürükler akılları,
Bazen en ileride.

Şiir tepelerdedir,
Hep zirvede, semada,
Bir hayal dünyasıdır,
Gerçeği masivada...
Şiir bir yakarıştır.
Gülmedir, ağlamadır,
Güldürmektir, ağlatmaktır.

Bir gönül şarkısıdır şiir.
Bestelerde yaşayan,
Bir sevda türküsüdür,
Dudaklarda terennüm,
Gönüllerde sevda,
Kalplerde aşk,
-gözlerde nur...
Çeşmi siyaha bir ok gibi,
Durdukça saplanan bir kirpiktir.

Bir ağıttır bazen;
Bir bozlak yüreği kavruk.
Bazen bir gazeldir dillerde,
Zülfü yardır, kıvrık kıvrık.

Şiir bir duadır.
Hem de niyazdır.
Çeşmede su, çim üstünde çiğ,
Hem de yardır.
Pınar başında ahu gözlü,
Burçak tarlasında selvi boylu,
Evinde masum, melek huylu.
Ay yüzü yıldız görmüş,
Mühür gözlü, sunam; soylu yar...

Şiir bir sitaredir,
Bin nazdır ona buna...
Şiir yazmaktır duyguları,
Kazmaktır mezarları.
Şiir zalimdir, katildir.
Hapseder hayalleri,
Katleder duyguları.
Kırar-döker her şeyi,
Mahveder arzuları.
Sonra durur,
Can çekişir yaralı yüreklerde...
Vurur, vurulur, kanar, kanatır.
Hem yakar, hem söndürür.

Şiir zehirdir aslında.
Damlası panzehirdir garibe,
Aşığı bir kat resi öldürür.
Bir hecesi güldürür,
Bir kelimesi yok eder,
Bir cümlesi süründürür.

Bazen uzun yoldur şiir.
Sıladır özlenen bazen.
Bazen bir mezar taşı,
Yazılarına resmedilmiş.
Yarimin kalem kaşı...
Sanki taşlaşmış iki mısralık yazıda.
Ah benim
Al yanaklım,gül dudaklım,
İnce bellim,tatlı dillim,
Destanım benim,
Gazelim, güzelim şiirim;
“-Ah kara bahtlı yarim,
Gönlümde tahtlı yarim,
Dilleri tatlı yarim.
Şairim benim...

Keşke seni hiç okumasam,
Sana hiç yazmasaydım.
Keşke
Ben hiç kimseyi,
İdealsiz, hayalsiz bırakmasaydım.
Ve keşke,
Kimsenin elinde maskara,
Kimseye yar,
Kimseye sanal sevgili,
Pis zampara olmasaydım...

İşte böyledir dili şiirin,
Bir hitaptır şiirler,
Bir kitaptır,
Romandır, hikayedir.
Hayaldir düşündüren,
Anlamsız vikayedir.
Gerçek hayatta sevdirir,
Aşık eder canları,
Sanal alemde yok eder.
Şiir bir şöhret rehberidir,
Çünkü Kitapta yazar
Meczublar eseridir.
Sofraların mezesi,
Gönüller eğlencesi,
Dersiz başların belası,
Tuzsuz aşkların tuzu-biberi.
Bazen de ne acı ki;
Pis hovardaların dilberi,
Namuslunun yüz kiri,
Serserinin biri yapar insanı...

Bu şiir var ya şiir;
Bazen tam bir cinnettir.
Bazen yüceltir ruhları,
Hani neredeyse hemen,
Girilesi cennettir...
Hem bazen aşk,
Hem bazen sevda ve muhabbettir.

Şiirde; sevmezsen bir gün,
-Sen beni hiç sevmedin ki dedirtir.
Sevmiyorum deme sakın,
Ruhunu ejderhalara yedirtir.

Şiir bir firaktır, ayrılık ötesi.
Dalında kurumuş yaprak,
Kökünden sökülmüş fidan,
Bazen kapkara vicdan...

Şiir yolunmuş saç,
Oyulmuş iki göz,
Hançerlenmiş bağırdır,
Şiir elemdir, kederdir,
Yazılmamış kötü kaderdir.
Talihsiz bir talihtir.
Gülmeyen yüz,
Hiç güldürmeyen sevgili,
Yaş gelmeyen kuru göz,
Hiç ağlatmayan çile.
Teslim alır karanlıklarda,
İnsanı bile bile...

Haykırıştır ufuklara bomboş,
Kalan bir sadadır kubbede,
Hoş mu hoş, boş mu boş...

Şiir teslimiyettir,
Masumu affetmedir.
Yargısız infazdır bazen,
Şiir cellattır,
Katil yerine tutup,
Maktule ip geçiren.
Bin kere asıp öldüren seveni,
Sonra durup iç geçiren.
Güneşle gurubeden,
Aya mehtaptır her dem.

Şiir bir buluttur,
Yağmurla gelen.
Yağmursuz berekettir,
Yağmursuz zulmet bazen.
Şiir yağmurda seldir,
Afettir vurup geçen
Şiire ruh verilmez,
Önlenemez yağmurun gelişi.
Ne var ki bazen rahmet,
Bazen de beşer işi...

Şiirsiz hayatlara hayranım,
Yağmursuz buluta da.
Şiire teslim oldu yüreğim,
Bulutsuz yağmura da.

Ne semada melekler,
Ne bulutta yağmurlar,
Ne yerde çimenler, güller,
Ne kuşlar, ne bülbüller,
Hiçbir şey ve hiçbir kimse
Anlamadı derdimi.
Gördün mü güzelim;
Ben de şiire verdim kendimi.
Şimdi aklın dışında, felaket içindeyim.

Şair oldum bak şimdi.
Yazdıkça yazasım gelir,
Okudukça çıldırasım,
Duydukça ölesim,
Ağladıkça gülesim,
Her şeyini bilesim gelir.
Ne kötü değil mi,
Seni sırlarından söküp,
Çırıl-çıplak soyasım gelir...
Ne kötü değil mi,
Bir yılan olup koynunda uyumak.

Ne güzel değil mi;
Rüyalarda hayal üstü gerçek.
Bak yine açıyor.
Bahçemde papatyalar,
Menekşeler, güller, zakkumlar
Ve zıkkım olası çiğdemler.
Burcu burcu çiçekler,
Biri hariç, hepsini deresim gelir.

Aç kapını diye yalvarırım,
Kaybederim biran kendimi,
Yine cennetine giresim gelir.
Şiir yazdım sana,
Okuyayım mı derim.
Gözlerim buğulu,
Gırtlağımda düğümler,
Boynu bükülü, cevabını beklerim.
Kollarına uzanıp,
Hepsini okuyasım gelir şiirlerimin.
Okuyup ağlayasım,
Ağlatasım,
Gözyaşlarını ellerimle,
Titreyerek
Silesim gelir.
Yapamam hiçbirini,
Çünkü bu bir şiirdir.
Tıpkı seninkiler gibi,

Hayal görmüşüm yine.
Oysa kapına gelmek,
Gelip içeri girmek, çok zor.
Sendeki de çok kötü,
Rezalet bir kibirdir.

Bak şairim;
Dök taşları eteğinden,
Kır kalemi, çık oradan,
O kahrolası sanal dünyayı,
Kahpe dünyayı terket,
Gerçekler daha güzel.
Şiirlerini hep, hep benim için yaz.
Girmesin aramıza şeytan,
Olmasın hiç naz niyaz.
Çünkü dinle,
Belki bir şeyler hatırlarsın.

Şiir bir çizgidir bana göre.
Güzel ve çirkin arasında.
Bir yanda gerçekler,
Öbür yanda sen,
Ve aklımda olmayacak şiirler.

Sen ise her şeysin benim için.
Sade bir arzu değil,
-hiç kimselerin arasında.
Bir yanda sen,
Öbür yanda hep yine sen.
Ve aklımda olmayacak şiirler.
İçimde ise hep böylesine
Olması gerekenler...

Benim asla,
Güneşe isyanım da yok.
Hiçbir zaman olmayacak.
Akıl yerinde olsa hatta,
Kehkeşanları da bulacak.

Ama bak gözüm nuru;
Havadan temiz huyum,
Yağmurdan saftır suyum,
Kucaklar kadar sıcak,
Bulut gibi yumuşak,
Ruhları yıkayacak...
Şiirleri ruhuma, ruhumu şiirlere,
Beni sana, seni Allah'ıma...
Bundan böyle ne sana,
Ne de biçare bana.
Artık kim acıyacak?

Oysa ruhum şiirlerde bezgin,
Hayallerde azgın,
Düşüncelerde bıçkındır.
Mısralar arasında,
Ya düşman, ya dost olur.
Fikirler tepe-taklak,
Hayaller mum sarısı.
Düşler sıraya girmiş,
Sırlarına bir kındı,

Derin hülyalarım var,
Karanlık dünyalarım;
Bende her şey var ama,
Ben ancak senle varım...
Seni ve şiirleri
Bir araya alamam.
Her şeysiz kalır ama,
Sensiz asla kalamam.
Şiir yazma dur artık,
Dur artık anlayamam.
Ufukta yoklar için,
Varları yok sayamam.
Bilirsin ki bilmezler,
Bilmezsin ki bilirler.
İnsanlar hep aynıdır,
Hepsi senin gibiler.

Nihayeti şiirdir yazılan duygu seli.
Anlaşılması ne zor insanı eder deli.

Şairim benim, Şiirim, her şeyim,
Ruhum sevgilim,
İstersen yine yaz...
Yağmur ol, kar ol,
Ya da irice dolu.
Yen içinde kırılsın,
Sevdalıların kolu...

Bilmesin sırlarını,
El-alem anlayamaz,
Bir şiir devlet yıkar,
Şeytanı bağlayamaz.

Bir pişmanlık olmasın,
Işığımız sönmesin,
Aşkımız vardı hani,
Bir şiire dönmesin.

Yaz, çiz, oku, okut,
Ne istersen yap ama,
Dünyaya değil asla,
Allah'ına tap ama.