GÖZLERİM

Yolladığın güzel, kuru bir dal papatya
Yollayamadığım gönül destanıma renk kattı
Onu kokluyorum, incitmeden, dökmeden
Saklıyorum kalbimde filizlendi boy attı.
Söyleyemem birçoğunu ben asla
Duygularım arşa kadar uzandı
Sana ulaşacak yıllar var yolda
Kelimeler hep dilime dolandı
Çırağ ile yanan garip gönlüme
Sen olmasan kimler derman olurdu
Sevecek bir insan bulamasaydım
Şu firkatim acep nasıl dururdu
Belki yarın belki bir gün sonrası
Sana kavuşacak günü özlerim
Ağlayan gözlerde yaş da kalmadı
Şimdi kan döküyor kuru gözlerim


.