VEDA

Fırtına ardınca sessiz,
Tufanlardan eser ölümcüllük.
Sevmek insanı insanın mezara gömüşüdür.
Kabirden sessizce, ağlayarak dönüşüdür
Karşımda elleri bağlı duruyor,
Sevenler sevilenler.
Ayrılıkta gözyaşı, pişmanlıkta heyecan,
Kavuşmada derin bir nefes,
İçi içine sığmayan, kabirler dolusu,
Seven sevilen herkes...
Ruhları raks ederken önümde birer birer,
Küheylana binili gelinler eve gider.
Fırtına ardınca sessiz,
Tufanlardan eser ölümcüllük.
Mezarında rahat yatırmamaktır sevenleri.
Kavuşmada bir sevinç, sarılmada heyecan,
Ayrılıkta can verme,
Mahşer gününe kadar, hasrete düşüverme.
Sonu olmayan bitiş, kavuşma ve elveda,
Yüz bin defa ölümdür,
Musalla taşta veda.